Dual intracranial pressure monitoring in neuro-ICU patients : A retrospective observational study.
پخش حرفهای فارسی و انگلیسی
در حال بررسی نسخههای صوتی ذخیرهشده…
تنظیم صدای طبیعی و سرعت
صداهایی که در نامشان «Natural»، «Neural» یا «Online» دیده میشود معمولاً طبیعیترند. انتخاب صدا به صداهای نصبشده در ویندوز و مرورگر شما بستگی دارد.
چکیده اصلی
Intracranial pressure (ICP) monitoring is a cornerstone of the management of patients with acute brain injury. External ventricular drains (EVDs) and intraparenchymal pressure sensors are the two most widely used invasive monitoring modalities. Although both techniques are routinely employed in neurocritical care, discrepancies between simultaneously recorded ICP values may occur because of technical limitations, sensor drift, or physiological intracranial pressuregradients. In this study, we evaluated dual ICP monitoring using EVD and intraparenchymal pressure sensor. The primary objective was to assess the frequency of signal mismatches. The secondary objective was to identify associations with patient diagnosis and device type. This was a single-center, retrospective observational study, from July 2013 to January 2015 and from December 2017 to April 2019. We included ICU patients with traumatic brain injury (TBI) or aneurysmal subarachnoid hemorrhage (aSAH). All patients had dual ICP monitoring with an intraparenchymal pressure sensor and an EVD. Paired ICP measurements were collected every three hours during a 15-day observation period. Three categories of discordance were analyzed: E1: absolute difference > 6 mmHg between EVD and intraparenchymal measurements E2 : EVD-positive / intraparenchymal-negative threshold discordance (EVD > 20 mmHg and intraparenchymal ICP < 20 mmHg) E3: intraparenchymal-positive / EVD-negative threshold discordance (intraparenchymal ICP > 20 mmHg and EVD < 20 mmHg). A total of 313 patients (169 traumatic brain injury and 144 aneurysmalsubarachnoid hemorrhage) were included, providing 22,294 valid paired ICP measurements. Overall, 84% (n = 267) of patients experienced at least one E1 event, whereas 15.7% (n = 49) experienced at least one E2 event and 28.1% (n = 88) at least one E3 event. Agreement between ventricular and intraparenchymal measurements remained acceptable across pathologies and device types. However, discordances occurred more frequently during episodes of intracranial hypertension. Discordance between ventricular and intraparenchymal ICP measurements was not uncommon in this cohort of neurocritical care patients. These findings underscore the complexity of ICP interpretation and highlight the limitations inherent to all invasive monitoring techniques. Although dual monitoring may help identify discordant measurements in selected situations, the clinical significance of these discrepancies and their impact on patient management and outcomes remain to be established.
نتیجه فارسی
این مطالعه مشاهدهای بازگشتنگرانه، فراوانی ناهماهنگی بین منابع خارجی و سنسورهای داخل بافت مغزی را در بیماران ICU مغزی بررسی کرد. ۸۴٪ بیماران حداقل یک اختلاف مطلق > ۶ میلیمتر جیوه را تجربه کردند. ناهماهنگیها بیشتر در حین هپرتانسیون داخل جمجمه رخ داد. اهمیت بالینی این اختلافات هنوز مشخص نیست.
- پایش همزمان ICP با منبع خارجی و سنسور داخل بافت در ۳۱۳ بیمار انجام شد.
- ۸۴٪ بیماران حداقل یک اختلاف مطلق > ۶ میلیمتر جیوه را تجربه کردند.
- ناهماهنگیها بیشتر در حین هپرتانسیون داخل جمجمه رخ داد.
- توافق کلی بین دو روش قابل قبول بود.
- اهمیت بالینی اختلافات هنوز مشخص نیست.
ترجمه فارسی چکیده
پایش فشار داخل جمجمه (ICP) ستون فقرات مدیریت بیماران با آسیب مغزی حاد است. منابع خارجی و سنسورهای فشار داخل بافت مغزی دو روش رایج پایش تهاجمی هستند. در این مطالعه، پایش همزمان ICP با استفاده از منبع خارجی و سنسور داخل بافت ارزیابی شد. هدف اول بررسی فراوانی ناهماهنگی سیگنال بود. هدف دوم شناسایی ارتباط با تشخیص بیمار و نوع دستگاه بود. این مطالعه یکمرکزی، مشاهدهای بازگشتنگرانه از ژوئیه ۲۰۱۳ تا ژانویه ۲۰۱۵ و از دسامبر ۲۰۱۷ تا آوریل ۲۰۱۹ بود. بیماران ICU با آسیب مغزی تروماتیک (TBI) یا خونریزی زیرپردنشی آئورتاری (aSAH) شامل شدند. تمام بیماران دارای پایش همزمان ICP با سنسور داخل بافت و منبع خارجی بودند. اندازهگیریهای جفت ICP هر سه ساعت جمعآوری شد. سه دسته ناهماهنگی تحلیل شد: E1: اختلاف مطلق > ۶ میلیمتر جیوه، E2: ناهماهنگی آستانه مثبت منبع خارجی/منفی بافت، E3: ناهماهنگی آستانه مثبت بافت/منفی منبع خارجی. ۳۱۳ بیمار (۱۶۹ آسیب مغزی تروماتیک و ۱۴۴ خونریزی زیرپردنشی) شامل شدند که ۲۲،۲۹۴ اندازهگیری معتبر داشتند. ۸۴٪ بیماران حداقل یک رویداد E1، ۱۵.۷٪ حداقل یک رویداد E2 و ۲۸.۱٪ حداقل یک رویداد E3 تجربه کردند. توافق بین اندازهگیریهای ventricular و intraparenchymal قابل قبول بود. ناهماهنگیها بیشتر در حین هپرتانسیون داخل جمجمه رخ داد. ناهماهنگی بین اندازهگیریهای ventricular و intraparenchymal در این جمعیت رایج بود. این یافتهها پیچیدگی تفسیر ICP و محدودیتهای روشهای تهاجمی را برجسته میکند. اهمیت بالینی این اختلافات هنوز مشخص نیست.
روش پژوهش
این مطالعه یکمرکزی، مشاهدهای بازگشتنگرانه بود. اندازهگیریهای جفت ICP هر سه ساعت جمعآوری شد.
محدودیتها
این مطالعه بازگشتنگرانه است و اهمیت بالینی اختلافات هنوز مشخص نیست.
نمای PICO و پیامدها
- جمعیت
- بیماران ICU با آسیب مغزی تروماتیک (TBI) یا خونریزی زیرپردنشی آئورتاری (aSAH)
- مداخله/مواجهه
- پایش همزمان ICP با منبع خارجی (EVD) و سنسور داخل بافت مغزی
- مقایسه
- منبع خارجی (EVD) در برابر سنسور داخل بافت مغزی
- حجم نمونه
- ۳۱۳ بیمار
متن کامل اصلی
برای بررسی دسترسی کتابخانهای یا خرید، رکورد اصلی را باز کنید.
رفتن به منبع اصلی