Diagnostic accuracy and predictive value of hard signs for operative or endovascular management and major injury in penetrating neck trauma: a single-centre retrospective cohort study.
پخش حرفهای فارسی و انگلیسی
در حال بررسی نسخههای صوتی ذخیرهشده…
تنظیم صدای طبیعی و سرعت
صداهایی که در نامشان «Natural»، «Neural» یا «Online» دیده میشود معمولاً طبیعیترند. انتخاب صدا به صداهای نصبشده در ویندوز و مرورگر شما بستگی دارد.
چکیده اصلی
PURPOSE: Hard signs guide operative decision-making in penetrating neck trauma (PNT), yet their accuracy and predictive value remain incompletely defined. We quantified the diagnostic accuracy of hard signs for major injury and for operative or endovascular management, and explored multivariable risk estimation. METHODS: Single-centre retrospective cohort of 310 consecutive patients with PNT (June 2013-July 2025). Hard and soft signs were assigned by the attending surgeon at initial evaluation and abstracted retrospectively from the clinical record. The primary outcome was major injury (confirmed vascular or aerodigestive injury). Operative or endovascular management was analysed as a secondary outcome describing institutional practice, not as an independent diagnostic property, because the same signs informed both the index test and the treatment decision. We estimated sensitivity, specificity, predictive values and likelihood ratios with exact binomial confidence intervals, and fitted exploratory multivariable models (STARD/TRIPOD). RESULTS: Major injury occurred in 92/310 (29.7%) and operative or endovascular management in 96/310 (31.0%). Hard signs were specific but insensitive for major injury (sensitivity 55.4%, 95% CI 44.7-65.8; specificity 88.1%, 83.0-92.1) and for management (sensitivity 59.4%, 48.9-69.3; specificity 90.7%, 85.9-94.2). Outcome frequency rose across no signs, soft signs only and hard signs (major injury 5/97, 36/136 and 51/77; management 9/97, 30/136 and 57/77; trend p < 0.001). The composite "any sign or haemodynamic instability" reached sensitivity 96.7% (90.8-99.3) for major injury at a specificity of 34.4%, yet 5 of 78 composite-negative patients (6.4%, 2.1-14.3) still underwent operative or endovascular management. Restricting the reference standard to imaging- or operatively-verified patients lowered the negative predictive value of hard signs from 82.4% to 80.0%; under the extreme assumption that every clinically-verified patient harboured an occult injury it fell to 68.7%. Exploratory models discriminated moderately (optimism-corrected AUC 0.83 and 0.80) and better than the composite rule, but on decision-curve analysis offered no advantage over hard signs alone at clinically relevant thresholds. CONCLUSION: In this cohort, hard signs were highly specific but identified only about half of patients with major injury, which is consistent with the rationale for imaging-based selective management rather than evidence that any particular strategy is safe. A composite of clinical signs and haemodynamic status captured more patients but left a non-trivial residual risk and low specificity. These single-centre, internally validated findings are exploratory and require external validation before informing practice.
نتیجه فارسی
این مطالعه دقت تشخیصی نشانههای سخت را در آسیبهای ناشی از برخورد با اجسام تیز در گردن بررسی کرد. نشانههای سخت بسیار ویژگی بودند اما حساسیت پایینی برای آسیبهای شدید داشتند. یک ترکیب نشانههای بالینی و ناپایداری hemodynamic حساسیت بالاتری داشت اما ویژگی پایینی.
- نشانههای سخت در آسیبهای ناشی از برخورد با اجسام تیز در گردن بسیار ویژگی بودند.
- حساسیت نشانههای سخت برای آسیبهای شدید حدود نیمی از بیماران بود.
- مدلهای چندمتغیره دقت متوسطی داشتند.
- این یافتهها نیاز به اعتبارسنجی خارجی دارند.
ترجمه فارسی چکیده
هدف: نشانههای سخت در آسیبهای ناشی از برخورد با اجسام تیز در گردن (PNT) راهنمایی تصمیمگیری جراحی هستند، اما دقت و ارزش پیشبینی آنها هنوز بهطور کامل تعریف نشدهاند. ما دقت تشخیصی نشانههای سخت را برای آسیبهای شدید و مدیریت جراحی یا انژکشنال (Endovascular) سنجیدیم. روشها: مطالعه کوهورت بازگشتی تکمرکزی شامل ۳۱۰ بیمار متوالی با PNT (ژوئن ۲۰۱۳-ژوئیه ۲۰۲۵). نشانههای سخت و نرم توسط جراح حضورگاهی در ارزیابی اولیه تعیین شدند. نتیجههای اصلی: آسیبهای شدید در ۹۲/۳۱۰ (۲۹.۷٪) و مدیریت جراحی یا انژکشنال در ۹۶/۳۱۰ (۳۱.۰٪) رخ داد. نشانههای سخت برای آسیبهای شدید حساسیت ۵۵.۴٪ و ویژگی ۸۸.۱٪ و برای مدیریت حساسیت ۵۹.۴٪ و ویژگی ۹۰.۷٪ داشتند. نتیجهگیری: در این کوهورت، نشانههای سخت بسیار ویژگی بودند اما تنها حدود نیمی از بیماران دارای آسیبهای شدید را شناسایی کردند.
روش پژوهش
مطالعه کوهورت بازگشتی تکمرکزی شامل ۳۱۰ بیمار متوالی با آسیبهای ناشی از برخورد با اجسام تیز در گردن (ژوئن ۲۰۱۳-ژوئیه ۲۰۲۵). نشانههای سخت و نرم توسط جراح حضورگاهی در ارزیابی اولیه تعیین شدند.
محدودیتها
این مطالعه بازگشتی تکمرکزی است و نیاز به اعتبارسنجی خارجی دارد. نتایج بهعنوان یافتههای اکتشافی گزارش شدهاند.
نمای PICO و پیامدها
- جمعیت
- ۳۱۰ بیمار متوالی با آسیبهای ناشی از برخورد با اجسام تیز در گردن (PNT)
- مداخله/مواجهه
- تعیین نشانههای سخت و نرم توسط جراح حضورگاهی در ارزیابی اولیه
- مقایسه
- نمونههای بالینی و تصویربرداری
متن کامل اصلی
برای بررسی دسترسی کتابخانهای یا خرید، رکورد اصلی را باز کنید.
رفتن به منبع اصلی